فصل سيزدهم: عدم تحريف در قرآن

عالمان بزرگ اسلام اعمّ از شيعه و سنّى تصريح كرده‏اند كه هيچ‌گونه تحريفى در قرآن كريم واقع نشده است يعنى هيچ‌گونه كاستى يا زياده‏اى در قرآن كريم نازل شده به قلب رسول اللَّه«ص»، واقع نشده است و اين قرآن كريم كه در ميان ما مسلمانان است، همان قرآنى است كه كاتبان وحى در زمان پيامبر گرامى«ص» نوشته‏اند و حتّى تاريخ نشان مى‏دهد كه اگر كسى دانسته يا ندانسته تحت تأثير بعضى روايات مجعول كه دشمن براى مخدوش كردن قرآن شريف و در نتيجه اسلام وضع كرده است، قائل به تحريف قرآن شريف مى‏شد، از حيث اجتماعى به گونه‏اى مطرود مى‏شد كه چاره‏اى جز توبه از گفته نادرست و اعتقاد باطل خود نداشت. بنابراين قاطعانه مى‏توان گفت: به اتّفاق عالمان شيعه و سنّى، قرآنى كه در دست ماست، همان قرآنى است كه بر پيامبر گرامى«ص» نازل شده است و در حقيقت اين مطلب از اعتقادات شيعه محسوب مى‏شود.

اصول اعتقادى / خاتميّت پيامبر اسلام صلى‌الله‌وعليه‌وآله‌وسلم

سرّ مطلب اين است كه در كنار پيامبر گرامى«ص»، كاتبان وحى بوده‏اند كه در تاريخ قرآن شريف تعداد آنان را چهل و سه نفر نوشته‏اند. اميرالمؤمنين«ع» و شانزده نفر ديگر، بيش از ديگران بر اين كار ملازمت داشتند و موظّف بودند قرآن شريف را بدون يك كلمه كم يا زياد بنويسند و با يكديگر مقابله كنند. علاوه بر اين، همّت مسلمانان بر خواندن و حفظ قرآن كريم و نيز تأكيد رسول گرامى«ص» بر آن امرى قطعى و مسلّم است. در تاريخ مى‏خوانيم كه مسلمانها به دليل زياد يا كم شدن يك كلمه بحثها مى‏كردند تا اينكه با مراجعه به قرآنهاى مشهور رفع اشكال مى‏شد. نظير اين دليل براى عدم تحريف در قرآن شريف را بزرگان در كتابهاى تفسيرى و غير تفسيرى ذكر فرموده‏اند. دليلى كه فصل الخطاب و رافع نزاع است اين است - ما در كتاب منتشر نشده «دلايل الفقه» بيست دليل براى اثبات عدم تحريف در قرآن آورده‏ايم.

كه پروردگار عالم وعده داده است حافظ قرآن شريف باشد و هيچ باطل و كم و زيادى تا روز قيامت در آن راه نيابد:

»اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ اِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ».]   - حجر / 9. [

»ما قرآن را نازل كرديم و قطعاً نگهبان آن خواهيم بود».

»لا يَأْتيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ».]   - فصّلت / 42. [

»هيچ گونه باطلى از پيش رو و از پشت سر، به سراغ آن نمى‏آيد».