خلاصۀ درس اخلاق مرجع عاليقدر

حضرت آيت‌الله العظمي مظاهري«مدظّله العالي»

پنجشنبه 31/4/1389 - مسجد حکيم اصفهان

بسم‌الله الرّحمن الرّحيم

«رَبِّ اشْرَحْ لي‏ صَدْري وَ يَسِّرْ لي‏ أَمْري وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِساني‏ يَفْقَهُوا قَوْلي»

وي‍‍ژگيهاي عصر ظهور

نحوۀ ظهور

از روايات شريف اهل‌بيت«سلام‌الله عليهم»، بلکه از آيات نوراني قرآن کريم استفاده مي‌شود که حضرت ولي‌عصر«ارواحناه فداه» با دو انقلاب، ظهور مي‌نمايند: انقلاب دفعي و انقلاب تدريجي.

انقلاب دفعي

انقلاب دفعي خرق عادت است. به خواست پروردگار عالم، آن حضرت ظاهر مي‌شوند و در يک شبانه‌روز بر همۀ جهان مسلّط خواهند شد. با معجزه و خرق عادت امر ظهور تحقق مي‌يابد. در شش شبانه‌روز هم، در جهان مستقر مي‌گردند و حکومت اسلامي آن بزرگوار سرتاسر جهان را فرا مي‌گيرد. و وعدۀ خداوند متعال، پيامبر گرامي«صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلّم» و اهل‌بيت«سلام‌الله عليهم» در جهان محقق مي‌شود.

اين انقلاب دفعي به خواست و ارادۀ خداوند سبحان انجام مي‌پذيرد و يک معجزه است.

«وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُون»[1]

بر اساس اين آية شريفه حکومت زمين به حضرت ولي عصر«ارواحنا فداه»  و ياران ايشان به ارث خواهد رسيد.

از زمان حضرت آدم«سلام‌الله عليه» تا دوران کنوني و از اين دورن تا زمان ظهور حضرت مهدي«ارواحنا فداه» براي ظهور آن حضرت و تشکيل حکومت اسلامي در سراسر علم، مقدمه‌چيني و زمينه‌سازي شده و مي‌شود.

پس از ظهور نيز، قضيۀ رجعت، واقع مي‌شود و تا روز قيامت، حکومت در اختيار اهل‌بيت«سلام‌الله عليهم» قرار مي‌گيرد.

حيات بشريّت در زمان ظهور امام زمان«ارواحنا فداه» و در دوران رجعت است. زندگي انسان‌ها در ادوار قبل از ظهور، توأم با فساد و مشقّت است. اما زندگي بهشتي و زندگي انساني در دوراني است که اهل‌بيت«سلام‌الله عليهم» حکومت جهاني خواهند داشت. نکته‌اي که بايد توجه بدان داشته باشيم و باعث خشنودي و افتخار ما باشد، اينکه اگر شيعۀ خلّص، قبل از زمان ظهور از دنيا برود، در زمان ظهور حيات مجدّد پيدا مي‌کند، يعني افراد صالح و شايسته که همان شيعيان راستين هستند نيز رجعت پيدا مي‌کنند و حکومت جهاني اهل‌بيت«سلام‌الله عليهم» را مي‌بينند.

در آن زمان، مسئوليت‌ها بر اساس لياقت و شايستگي افراد تقسيم مي‌شود. حضرت صاحب‌الزمان «ارواحنا فداه»به هر کسي به اندازۀ دين، علم و جربزه‌اي که دارد، مقام و مسئوليت واگذار مي‌کنند.

انقلاب تدريجي

انقلاب ديگري که در اثر معجزه و خرق عادت زخ نمي‌دهد، انقلاب تدريجي است. انقلاب ندريجي به دست ما ايجاد مي‌شود به اين معنا که بايد زمينه‌ساز انقلاب دفعي زمان ظهور باشيم.

هر روزي که شيعه جداً متقي باشد، تقيّد به ظواهر شرع داشته باشد، صالح و شايسته باشد، همان روز امام زمان«اروحنا فداه» ظهور خواهند کرد. تأخير در زمان ظهور در اثر عمل نکردن انسان‌ها به عهد خويش است. زيرا تا وقتي که آمادگي و تهيأ براي ظهور آن حضرت نباشد، ظهور نخواهند کرد.

گناه انسان‌ها مخصوصاً شيعيان، ظهور حضرت ولي‌عصر«ارواحنا فداه» را به تأخير مي‌اندازد. عدم اتحاد، گذشت و ايثار و فداکاري مسلمانان و شيعيان، موجب غيبت امام زمان«ارواحنا فداه» شده است و عدم آمادگي آنان يعني عدم تقيّد به ظواهر شرع در بين آنان، باعث به تأخير آفتادن زمان ظهور مي گردد.

مردم دنيا تشنۀ صلح کل هستند، همۀ مردم جهان از بي‌عدالتي خسته شده‌اند و تشنۀ برقراري عدالت هستند،‌بنابراين زمينۀ عمومي براي ظهور امام زمان«اروحنا فداه» در دنيا وجود دارد. اما زمينه‌سازي تدريجي براي ظهور تکميل نشده است و بايد توسط شيعيان، آن هم با رعايت تقواي الهي تکميل شود.

تقيّد يه ظواهر شرع در بين شيعيان، زمينه‌ساز امر ظهور است و خود حضرت ولي‌عصر«ارواحنا فداه» بارها فرموده‌اند: «آمادۀ ظهور من نيستيد، اگر آماده شويد، به امر خداوند متعال ظهور خواهم کرد.»

معناي تقيّد به ظواهر شرع

تقيدّ به ظواهر شرع يعني چه؟ يعني انجام همۀ واجبات، ترک همۀ محرمات، انجام مستحبات به اندازۀ نشاط و توان و دوري جستن از مکروهات.

انجام واجبات

مهمترين عمل واجب هر انساني اهميّت به نماز اول وقت و به جماعت است. وقتي شيعيان به خصوص جوانان شيعه، اول وقت نماز در مساجد حضور يابند و به اقامۀ نماز جماعت بپردازند و در آن زمان خيابان‌ها، مراکز تفريحي و سينماها خلوت و مساجد پر شود، مي‌شود گفت مقيّد به نماز هستند. تا وقتي به جاي نماز جماعت در مسجد، اختلاط بين زن و مرد درخيابان‌ها و پارک‌ها حاکم باشد، امام زمان«ارواحنا فداه» ظهور نمي‌کنند.

اهميّت به حجاب و عفاف، واجب ديگري است که همه و به خصوص خانم ها بايد به آن اهميت بدهند. يکي از بزرگان مشهد، نذر کرد که در چهل مسجد، چهل نماز امام زمان بخواند تا خدمت آن حضرت برسد. شب چهلم پس از اتمام نماز، شخصي آمد و گفت: براي ديدن امام زمان«ارواحنا فداه» به همراه من بيا. وارد خانۀ محقّري شدند که در آن خانه يک خانم از دنيا رفته بود. حضرت ولي‌عصر«ارواحنا فداه» آمده بودند براي اين زن، نماز ميّت بخوانند.

آن حضرت به شخصي که براي ديدن ايشان آمده بود، فرموده بودند: «مثل اين زن باشيد، همۀ کارها درست مي‌شود».

آن زن چه کرده بود که مورد پسند و رضايت امام زمان«ارواحنا فداه» بود؟ دز زمان کشف حجاب براي حفظ چادر و عفّت خويش، هفت سال از خانه بيرون نيامده بود. و معلوم است چنين زني که تا اين اندازه مقيّد به حجاب است، ساير وظايف و واجبات خويش را نيز به خوبي انجام داده، از محرّمات نيز اجتناب کرده است و بدين سبب امام زمان«ارواحنا فداه» از دست او راضي هستند و به ديدار او مي‌آيند.

اگر همۀ مردم اين چنين مقيّد به انجام واجبات و به خصوص نماز جماعت و حجاب باشند، حضرت ولي‌عصر«ارواحنا فداه» ظهور مي‌کنند.

اهميّت به مستحبات

اگر مستحبات، به درستي و با اخلاص انجام شود، انسان را به مقامات والاي عرفاني مي رساند. اما متأسفانه در دوران کنوني انجام بسياري از مستحبات نيز جنبۀ هوسي و تفريحي پيدا کرده است.

تشرّف به عمرۀ مفرده يکي از مستحباتي است که امروزه جنبۀ تفريحي و چشم و هم‌چشمي پيدا کرده است. عمره‌اي مستحب است که براي رضاي خداوند سبحان انجام شود و از هوي و هوس سرچشمه نگرفته باشد. اگر اين هزنيه‌اي که امروزه براي عمره مي‌شود، صرف ازدواج جوانان بي‌بضاعت شود، مسئلۀ ازدواج حل مي‌شود و قضيۀ عزوبت از جامعه محو مي‌ گردد.

در دوران حيات نوراني پيامبر اکرم«صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلّم» کسي نبود که به خاطر فقر ازدواج نکند. اکنون نيز اگر مردم از تجمّل‌گرايي دوري کنند و مبالغي که صرف تجمّلات و تشريفات مي‌شود را به مستمندان و نيازمندان ببخشند، فقر از جامعه رخت برمي‌بندد.

اميرالمؤمنين«سلام‌الله عليه» پنج سال حکومت کردند و با آن همه موانع و مشکلات و جنگ‌هايي که به حکومت ايشان تحميل شد، در اواخر حکومت با کمال شهامت مي‌فرمودند: «در حکومت من يک نفر نيست که محتاج باشد. همه از نظر خوراک، پوشاک، مسکن، و ازدواج در رفاه هستند».

گناه تجمّل‌گرايي خيلي بزرگ است و متأسفانه اوضاع به گونه‌اي شده است که هر کسي به اندازه‌اي که مي‌تواند تجمّل‌گرا شده است. حال اگر همۀ اين مبالغ اضافه را به افراد محتاج ببخشند، همۀ جامعه به رفاه مي‌رسند. در اين خصوص نيازي هم نيست کسي از رفاه خود صرف‌نظر کند و به ديگران ببخشد، بلکه اگر صرفاً مبالغي که صرف تجمّلات و تشريفات مي‌شود را به فقرا ببخشند، اوضاع اقتصادي سامان مي‌يابد و همه مرفّه مي‌شوند.

اکنون فقر در جامعه و به خصوص در مناطق محروم و روستاها کولاک مي‌کند. حتي من خبر دارم برخي روستاها از آب آشاميدني محروم هستند.

معلوم است که اين ملّت رستگار نمي‌شود و امام زمان«ارواحنا فداه» هم با وجود چنين ملّتي ظهور نمي‌کنند.

کي ظهور مي‌کنند؟ وقتي که همه به فکر يکديگر باشند. وقتي به دستور قرآن کريم که مي‌فرمايد: «وَ أَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ»[2] عمل شود. يعني وقتي که مسجدها در وقت نماز پر باشد و مردم به همديگر رسيدگي کنند. اما تا وقتي که اين وضع مساجد است و آن هم وضعيت فقرا است،‌ آن حضرت ظهور نخواهند کرد.

قرآن کريم به کساني که پول اضافۀ خود را وقتي نياز ندارند، جمع مي‌کنند و به ديگران، انفاق نمي‌کنند، وعدۀ عذاب داده است.

«وَ الَّذينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها في‏ سَبيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَليم»[3]

اجتناب از گناه و مکروهات

گناه، مانع ظهور امام زمان«ارواحنا فداه» است. جشن گرفتن براي ميلاد با سعادت آن حضرت و شادي کردن در شب و روز ميلاد، بسيار خوب است. اما اگر اين جشن‌ها با اختلاط زن و مرد همراه باشد، حرام است و گناه آن بزرگ مي‌باشد. اگر نگاه آلوده در شب نيمه شعبان وجود داشته باشد، توهين به امام زمان«ارواحنا فداه» است. اگر جشن‌ها منجر به ايجاد ترافيک شود و راه عبور مردم را ببندد، حرام است.

 گذشته از جشن‌ها، به طور کلي جامعه‌اي که انتظار ظهور حضرت ولي‌عصر«ارواحنا فداه» را دارد، بايد گناه نداشته باشد.

کسي مي‌تواند ادعا کند مهيّاي ظهور است که غيبت نکند، تهمت نزند و به ديگران توهين ننمايد. و حتي وقتي در حضور او توهين به يک مسلمان مي‌شود، از آن مسلمان دفاع کند. وقتي در حضور او غيبت ديگري را مي‌کنند، از کسي که غيبت او مي‌شود، دفاع کند.

بارها گفته‌ام و اکنون تکرار مي‌کنم که تقاضا دارم تهمت نزنيد. امروزه ديده مي‌شود خيلي راحت تهمت زده مي‌شود. مجالس پر از تهمت است. حتي بعضي اوقات به مراجع تقليد که نوّاب امام زمان«ارواحنا فداه» هستند، تهمت زده مي‌شود. با اين تهمت‌ها و اهانت‌ها که رايج شده است، حضرت ولي‌عصر«ارواحنا فداه» ظهور نمي‌کنند. اين جامعه آمادگي ظهور ندارد. بدانيد که هر وقت جامعه آماده و مهيّا شود، آن حضرت همان وقت ظهور مي‌کنند.

ماشين شخصي در وسط بيابان و در برف خراب شده بود و او به مرگ حتمي نزديک شده بود. مي‌گفت: با خدا درد و دل کردم و گفتم: خدايا مرا نجات بده، عهد مي‌کنم از اين به بعد متقي ‌شوم و معصيت نکنم.

ناگهان حضرت ولي‌عصر«ارواحنا فداه» تشريف آوردند. يک نگاه به ماشين کردند، روشن شد و راه را هم به من نشان دادند. گفتم: آقا خدمت بزرگي به من کرديد چه پاداشي به شما بدهم؟ گفتند: پاداش من عمل به عهدي است که کردي. خشنودي من در متقي شدن تو است. آن شخص مي‌گفت: پس از آن که آن حضرت رفتند، فهميدم در مقابل چه کسي بوده‌ام و نفهميده‌ام.

حال من هم به شما مي‌گويم: متقي شويد تا امام زمان«ارواحنا فداه» تشريف بياورند.

قاعدۀ لطف پروردگار متعال اقتضا مي‌کند که اگر جامعه متّقي شود، حضرت ولي‌عصر«ارواحنا فداه» حتماً ظهور نمايند.

«والسّلام عليکم و رحمة الله و برکاته»

پاورقي

===========

1. انبياء / 105

2. بقره / 43

3. توبه / 34